Filmowa podróż po Sewilli

Sevilla tiene un color especial” – „Sewilla ma specjalny kolor” – śpiewali w finałowej scenie Jak zostać Baskiem Los del Río, po raz kolejny przypominając przebój powstały z okazji Wystawy Światowej EXPO w Sewilli w 1992 roku.

se.167 Paseo Marqués de Contadero Foto Bernardo Guerra

„Jaki piękny był polski pawilon” – wspominała Wystawę Merche w scenie w autobusie wjeżdżającym do zlanego deszczem Kraju Basków, gdzie jedynym źródłem światła były błyskawice przecinające czarne chmury, którymi spowite było niebo. Nic dziwnego, że Rafa wrócił do Sewilli, by w scenach otwierających Jak zostać Katalonką zafundować nam przejażdżkę po najważniejszych obiektach turystycznych miasta, a w dalszych – nieść na własnych ramionach rzeźbę Matki Boskiej Nadziei zwanej La Macarena – patronki torreadorów i pokazać niepowtarzalny sewilski Wielki Tydzień. Moc uroczystego czasu upamiętniającego ostatnie dni Chrystusa poczuli dużo wcześniej, bo w 1898 roku bracia Lumière, utrwalając na taśmie filmowej Wielki Tydzień w Sewilli. Od tego czasu, a więc od początków kina, stolica Andaluzji fascynowała i uwodziła filmowców.

Już w 1926 roku Alejandro Pérez Lugín umiejscowił w niej akcję niemego filmu Currito de la Cruz, zaś w 1962 do Sewilli zawitało Hollywood. David Lean przyjechał do stolicy Andaluzji, by zrealizować zdjęcia do Lawrence’a z Arabii.

Sewilla_3

Było to wydarzenie roku. Ekipa przyjechała do Hiszpanii prosto z Jordanii, gdzie sfilmowano prawie wszystkie sceny filmu dziejące się na pustyni. Po niezwykle ciężkich warunkach, jakie panowały na jordańskich piaskach, realizacja zdjęć w Sewilli była ulgą.

Reżyserowi towarzyszyło ponad 70 pracowników technicznych, zdjęcia w Sewilli trwały 4 miesiące, zaś cały okres zdjęciowy – niemal półtora roku! To były czasy! Kino robiono z rozmachem, nie szczędząc na nie środków i nie zmniejszając liczby dni zdjęciowych. Reżyser, producent – Sam Spiegel oraz aktorzy grający główne role w filmie, Alec Guiness, Anthony Quinn i Omar Sharif zostali zakwaterowani w najelegantszym hotelu w mieście, Alfonso XIII (tym samym, w którym zatrzyma się królowa Zofia, nie chcąc zawracać głowy swoją osobą jednej z bohaterek dziejącego się również w Sewilii filmu Carmina i amen). Dołączył do nich młody Peter O’Toole, który przyjął rolę po tym, jak odrzucił ją Marlon Brando, wybierając Tahiti i plan filmu Lewisa Milestone’a, Bunt na Bounty. Nie była to dobra decyzja – Bunt na Bounty nie zdobył żadnego Oscara, choć był nominowany to tego lauru w siedmiu kategoriach. Za to Lawrence’owi z Arabii przyznano siedem Nagród Akademii, w tym nagrodę za najlepszy film.

Sevilla. Plaza de España

Wróćmy jednak do Sewilli. W scenach zbiorowych Lawrence’a z Arabii brały udział tysiące miejscowych statystów. Jedną z takich scen było przybycie Lawrence’a samochodem do kwatery angielskiego generała w Jerozolimie, co filmowano na Plaza América i przed wejściem do Muzeum Archeologicznego. Statyści, jak to często bywa na planie, demonstrowali lekkie znudzenie. Żeby ich ożywić, asystent reżysera, Pedro Vidal puścił pogłoskę, że w zbliżającym się samochodzie jest Antonio Ordóñez – podziwiany przez wszystkich toreador, a jak wiadomo, wspaniali toreadorzy to wielcy idole. Czy kłamstwo odniosło skutek? Niech Państwo ocenią sami.

Sevilla. Plaza de América - Pabellón Mudéjar - Museo de Artes y

Jeszcze w latach 60. w Sewilli zrobiono zdjęcia do Bitwy o Anglię w reżyserii Guya Hamiltona, a później m.in. do Mrocznego przedmiotu pożądania Luisa Buñuela, Carmen Vicentego Arandy, Samotnych Benita Zambrano czy filmu 1492: Wyprawa do raju Ridleya Scotta z Gerardem Depardieu i Sigourney Weaver.

Ridley Scott wrócił do Sewilli XXI wieku, by zrealizować sceny do Królestwa niebieskiego, a George Lucas kręcił tam Gwiezdne Wojny: Część II – Atak klonów. James Mangold zawiózł do Sewilli Toma Cruise’a i Cameron Diaz, którzy zagrali Wybuchową parę, a Larry Charles umieścił tam część akcji Dyktatora.

KAWIARNIA_w_której_pił_kawę_AUTOR

Jeśli chodzi o hiszpańskie produkcje XXI wieku, rodzinna Sewilla uwiodła m.in. Alberta Rodrigueza, reżysera Siedmiu dziewic i Operacji Expo, a także Manuela Martina Cuenkę, którego Autor dzieje się w stolicy Andaluzji – pokazujemy ten film podczas tegorocznego Tygodnia. W Autorze nie zabraknie emblematycznych miejsc Sewilli, jak Giralda, Złota Wieża, rzeka Guadalquivir i Most Izabelli II nazywany Mostem Triany oraz Placu Cabildo, przy którym mieszkał główny bohater filmu. Rosną tam drzewa pomarańczowe, które właśnie teraz zaczynają kwitnąć, roztaczając wokół aromat kwiatu pomarańczy.

autor: Agnieszka Drewno

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s