Galicja w kinie

Zielona przestrzeń, fantastyczne lasy, imponujące urwiska, plaże z piaskiem jak na Karaibach, miasta pełne historii i tradycyjne wsie to znakomite miejsca na lokalizacje do filmu jakiegokolwiek gatunku. Kilku hiszpańskich i zagranicznych reżyserów już je wypróbowało.

citar/mention: CEDIDA POR TURISMO DE GALICIA/GIVEN UP BY TURISMO DE GALICIA
Góra i zatoka Louro, gmina Muros

A jak Almodóvar

„Uwielbiam tutejsze słońce” – powiedział Pedro Almodóvar, rozpoczynając zdjęcia do scen Złego wychowania, które umiejscowił w małej wiosce A Ponte Nafonso, i wyznał, że miał wielką chęć robienia filmu w Galicji, licząc na obecność w nim znakomitych aktorów, wśród nich wspaniałej Petry Martínez. Urzeczony pejzażami krainy, jej dyskretnymi mieszkańcami i, jakże by inaczej, miejscową kuchnią, na miejsce akcji galisyjskich sekwencji filmu wybrał gminy Noia i Ortigueira.

Po siedmiu latach reżyser wrócił do Galicji, by nagrać tam kilka scen obrazu Skóra, w której żyję, gdzie role główne zagrali Antonio Banderas, Elena Anaya i Marisa Paredes. Tym razem tłem wydarzeń stało się Santiago de Compostela i rezydencja dworska – el Pazo de Oca, znajdująca się w gminie A Estrada, w prowincji Pontevedra.

W 2015 Pedro Almodóvar ponownie wybrał północno-zachodni zakątek Hiszpanii na miejsce akcji części filmu Julieta. Tym razem upatrzył sobie Ares i Mugardos. Właśnie tam spotkamy postaci odtwarzane przez Adrianę Ugarte, Daniela Grao, Inmę Cuestę i Rossy de Palmę. Domy bohaterów scen filmu realizowanych w Galicji znajdują się w malowniczej wiosce Redes.

Most Vilanova w Allariz

B jak Bardem

Javier Bardem zagrał główne role w dwóch filmach stworzonych w dużej części w Galicji. Pierwszy to Poniedziałki w słońcu (10.TKH). Wraz z pochodzącym z Lugo Luisem Tosarem i urodzonym w Redondeli José Angelem Egidą wcielili się w postaci bezrobotnych w dotkniętym przemysłową restrukturyzacją Vigo. Film zdobył Złotą Muszlę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián, a w 2003 roku otrzymał pięć Nagród Goya, w tym dla najlepszego filmu. Nagrodę za najlepszą reżyserię odebrał Fernando León de Aranoa, a Javiera Bardema uznano za najlepszego aktora pierwszoplanowego. Obraz reprezentował Hiszpanię w wyścigu po nominację do Oscara, jednak ostatecznie jej nie zdobył.

W 2004 roku najbardziej pożądana przez filmowców statuetka trafiła w ręce Alejandra Amenabara za film W stronę morza – to drugi obraz z Javierem Bardemem w roli głównej nagrywany w Galicji, w którym znakomite role zagrały Belén Rueda i Lola Dueñas. Miejscami realizacji były Noia, Porto do Son z przepiękną plażą As Seiras, Xuño i plaża As Furnas – jedno z miejsc najczęściej kojarzonych z filmem.

citar/mention:CEDIDA POR TURISMO DE GALICIA/GIVEN UP BY TURISMO DE GALICIA
Teatr Afundación w Vigo

C jak Cuerda

Jednak to José Luis Cuerda jest reżyserem, który najbardziej związał się z Galicją. To właśnie jemu udało się przedstawić galisyjską rzeczywistość w najdrobniejszym szczególe. Pierwszym filmem, który zrealizował w Galicji był El bosque animado, oparty na powieści pochodzącego z A Coruñii, Wenceslaa Fernandeza Floreza. Akcja książki toczy się w lesie w Cecebre. W 1943 roku, kiedy ukazała się powieść, z uroków lasu można było cieszyć się do woli. Od wielu lat Fraga de Cecebre znajduje się pod ścisłą ochroną ze względu na rzadkie gatunki roślin i zwierząt. Nie mając możliwości robienia zdjęć w Cecebre, Cuerda musiał zadowolić się inną lokalizacją. Wybór padł na pobliskie Sobrado. Premiera El bosque animado odbyła się w 1987 roku. Obraz zdobył pięć Nagród Goya – dla najlepszego filmu, za najlepszy scenariusz Rafaela Azcony, najlepszą rolę pierwszoplanową Alfreda Landy, najlepszą muzykę oryginalną Josego Nieta i za najlepsze kostiumy Javiera Artiñana Ansoreny.

Język motyli jest kolejnym obrazem Cuerdy inspirowanym literaturą – tym razem jednym z opowiadań z książki Que me queres, amor? urodzonego w A Coruñii Manuela Rivasa. Główną rolę zagrał w nim wielki hiszpański aktor, Fernando Fernán Gómez. Premiera filmu miała miejsce w 1999 roku, a zdjęcia realizowano we wszystkich prowincjach Galicji, w szczególności w znajdującym się w niedaleko Ourense Allariz.

Port w Ares

Dziewięć lat później na ekrany hiszpańskich kin wszedł kolejny obraz Cuerdy zrealizowany w Galicji. Ślepe słoneczniki, oparte na opowiadaniu Alberta Mendeza, z Maribel Verdú i Javierem Camarą w rolach głównych, powstały w Ourense.

Warto nadmienić, że Ślepe słoneczniki były wyświetlane na 192 ekranach i w ciągu pięciu tygodni stały się jednym z filmowych przebojów hiszpańskiej kinematografii 2008 roku i jednym z filmów z udziałem galisyjskich artystów, twórców i lokalizacji, które odniosły historyczny sukces kasowy.

W 2011 roku José Luis Cuerda raz jeszcze stawia kamerę w Galicji i rok później prezentuje Todo es silencio. Po raz kolejny do stworzenia scenariusza korzysta w twórczości Manuela Rivasa, w roli głównej obsadza Quima Gutierreza, zaś najważniejszymi miejscami realizacji zdjęć są malownicze miejsca Rías Altas – Muros i Tal oraz latarnia morska na Monte Louro.

Zakochany w Galicji José Luis Cuerda, znalazł tam sobie dom, odnowił go i zaczął produkować… wino. Dosyć często w Gomariz Mistrza odwiedza jego wierny uczeń, Alejandro Amenábar. Niekończącym się pogawędkom o Galicji i o kinie z pewnością towarzyszy degustacja wina z jednej z 35 tysięcy butelek, które bodega Cuerdy produkuje każdego roku.

Ujście rzeki Ortigueira

Zachęcamy Państwa do podziwiania uroków Galicji zarówno na ekranach kin, jak i osobiście.

Agnieszka Drewno

Zdjęcia dzięki uprzejmości Turismo de Galicia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s